Tijdens de bochtenrijke weg omhoog naar Roque de Los Muchachos, op een hoogte van 2.426 meter, komen we door alle vegetatiezones van het eiland. Zelfs wanneer de passaatwolken zich boven Santa Cruz samenpakken, heeft men hogerop goede hoop op de zon. Op z’n laatst zal de nevel oplossen op de grens van het pijnbomenbos. Ons doel ligt boven de boomgrens en boven de wolkengrens.
Ver verwijderd van de bewoonde wereld en dicht aan het firmament, passeren we de grootste sterrenwacht van het noordelijk halfrond. De glanzende koepels, spiegels en telescopen zien er onwerkelijk uit aan de randen van dit landschap. Vele Europese landen hebben zich verenigt, om vanaf deze afgelezen plaats de bewegingen van de hemellichamen te observeren.
De roodbruine rotsformatie van Roque de Los Muchachos - de hoogste top van La Palma - prijkt op de rand van de Caldera de Taburiente, een van de grootste erosiekraters van de wereld. Langs deze bergkam verloopt onze wandeling.
Bij een adembenemende blik in deze reuzenkrater, kunnen we op bijna 2000 meter diepte de bedding van de rivier Taburiente zien. Vanaf deze hoogte krijgen we een duidelijk beeld van de ontstaanstheorie van La Palma. Waar zich heden ten dage de ketel van de Caldera bevindt, verhief zich ong. 1 miljoen jaar geleden een 3.500 meter hoge berg.
Het panorama biedt een blik over de groene heuvels, kloven en enkele boerengehuchten. Ons pad werd vroeger gebruikt om vanuit het noorden de hoofdstad te bereiken. Op een bepaalde plek herinnert een kruis aan een Palmero, die daar in de vorige eeuw door sneeuwval overvallen werd en bevroor. Aan de andere zijde wordt de ketel door de Pico Bejenado afgesloten. Daarachter bevindt zich de Cumbre Vieja, die zich met zijn vele vulkaankegels tot aan het zuiden van het eiland uitstrekt. In de verte de buureilanden El Hierro, La Gomera en Tenerife, waarvan meestal alleen de top van de Pico de Teide zichtbaar is. Deze indrukwekkende rondwandeling eindigt na 3,5 uur bij Pico de la Cruz.
